Loop je achter je agenda aan?

Ken je het gevoel dat je zoveel te doen hebt dat je achter je agenda aanloopt?

Ik wel althans, soms is mijn to-do-lijstje zo groot dat ik ook al eens het gevoel krijg van innerlijke druk, snel snel en mijn werk niet in handen hebben. Gelukkig heb ik door de jaren heen geleerd hoe ik hiermee om kan gaan. Van zodra ik voel dat ik “snel snel” aan het denken ben. Voel ik dat ik tijd moet nemen om even los te laten. Voor mij persoonlijk heb ik geleerd dat ik veel vlotter kan werken als ik ontspannen ben en een gevoel van flow voel. perfectionisme

Als ik opleiding geef, zoals deze week over “help mijn team heeft stress, wat nu!” aan leidinggevende merk ik dat veel mensen achter hun agenda aanhollen. Te veel werk en alle extra’s geven zoveel stress dat je overbelast raakt.

Perfectionisme

Het gevoel je werk maar half goed te kunnen doen of niet perfect geeft ongelooflijk veel stress bij veel mensen. Bovendien geeft de gedachte thuis te komen met nog veel dringende werk, stress en het zet een domper op het avondritueel. Velen beginnen in de avond nog terug te werken, soms tot heel laat.

Wat als je tijd genoeg had?

Laten we samen onderzoeken hoe dit komt?
Stel je eens voor dat je tijd genoeg zou hebben?
En nog een stap verder, je hebt tijd over!

Hoe zou je je voelen als je ziet en weet dat anderen aan het werken zijn?
Wat als andere je zouden zien in de zetel zitten op een werkdag?

Voel je je er goed bij? perfectionisme
Veel mensen in de praktijk voelen zich er schuldig over.
In alle eerlijkheid heb ik ook me als een schuldig gevoeld als ik overdag een wandeling ging doen met onze hond. Ik voelde de oordelen passeren. Wat gaan de mensen zeggen? “Heeft die geen werk dat die overdag kan gaan wandelen?” 😉

Waar komen die gedachten van?

  1. wat je vroeger toen je klein was geleerd hebt
  2. wat je aanvoelt bij anderen
  3. je eigen angsten en onzekerheden
  4. je oordelen over jezelf
  5. schaamte over wie je bent en hoe je bent

Je kan jezelf afvragen of dat altijd en overal hebt of enkel in bepaalde omstandigheden.
Ik heb het enkel in 1 bepaalde buurt. Daar voel ik de oordelen van anderen waar ik gevoelig aan ben, bovendien is het de stem van mijn moeder en de uitspraken die ik heb horen zeggen over anderen.

Voor jou is het mogelijks anders. Waarvan komt het bij jou?

En ga je deze stemmetjes de macht geven om je agenda en gedrag te bepalen?

Edit