anders zijn

Voel je je anders dan de anderen?

Als je kind bent, begrijp je niet wat er gebeurd als volwassenen ver van hunzelf staan. Ze zijn druk, zeggen van alles en je krijgt de kans niet om erop te reageren. anders zijn

Snel snel, geen tijd voor ruimte en verbazing. Stilte en zijn…

De anderen lijken hierop wel positief te reageren en kunnen mee omgaan.

Dat lijkt toch zo vanuit je eigen perspectief.
Maar anderen zien het mogelijks ook niet aan jou dat je je anders voelt.
Hoe moeten ze het weten als iedereen zwijgt of zich gesloten opstelt omdat we bang zijn om gekwetst te worden.

Vanuit dit kijken/observeren naar het gedrag van anderen lijkt het alsof we anders zijn.
En misschien is het ook zo,
maar tussen jezelf en de anderen staan heel veel verschillende anderen.

100 mensen zijn 100 andere mensen

Misschien moeten we het omdraaien,

Mag ik mezelf zijn zoals ik ben?
Ben ik goed zijn zoals ik ben?
Durf ik mijn mooie kleuren te laten zien, als ze anders zijn dan anderen?

Of heb je geleerd dat je hiervoor wordt afgewezen?
Of durf je geen keuzes te maken omdat men je dan ziet en je bang bent voor de gevolgen?

Wat houdt je tegen om anders te zijn?

Het gevoel van erbij te horen?
Het voelt zo fijn om er bij te horen?
Het zou zo leuk zijn om er bij te horen? Te zijn zoals anderen, dat lijkt gemakkelijker.

Minder moeilijk
Minder moeilijk om mezelf te zijn
Eenvoudiger

Hoe anders mag je zijn, om er toch nog bij te horen?

De kranten: helft van Vlamingen vreest burnout…

Een op acht werknemers denkt binnen een jaar op te branden.
De kranten: helft van Vlamingen vreest burnout…

Persoonlijk denk ik wel dat alles wat je leest in de krant je met een korrel zout moet nemen.
Ik denk wel dat ze gelijk hebben dat veel mensen op de rand van burnout staan of toch zeker te veel stressklachten hebben.

Hoe gaat je om met stress?

In mijn ervaring heeft het vooral te maken met de copingmechanismes of anders verwoord de manier waarop we geleerd hebben met onze gevoelens, ons lichaam en onze gedachten om te gaan. In plaats van naar ons lichaam te luisteren gaan veel mensen met burnout dit negeren of onderdrukken. Bovendien is er de aangeleerde hulpeloosheid waar Amerikaanse psychologen eerder spreken (Het gevoel dat wat je ook doet het toch niets uitmaakt, alles blijft hetzelfde).

Enn kwetsbare groep

De mensen die burnout hebben ervaren of nog ervaren zijn heel kwetsbaar. Het is heel ernstig en ze voelen zich er heel erg slecht bij. Voor mij is het heel herkenbaar als je burnout hebt of niet. Maar er kunnen ook fysieke oorzaken zijn zoals schildklier problemen, zwaar ijzertekort, CMV, … dat ernstige vermoeidheid veroorzaakt. Daarom kan de dokter toch best alles eerst onderzoeken, ook de waarden van bijnieren en cortisol.

Dat lezen we in de kranten van dit weekend…
Bij deze de artikels voor de geïnteresseerden.

De Morgen

De tijd 1

De tijd

http://www.tijd.be/politiek-economie/belgie-vlaanderen/Helft-Vlamingen-vreest-burn-out/9885850?ckc=1&ts=1493057341

 

vermoeidheid is dodelijk voor ouders

Ken je het?

Je wil er zijn voor je kinderen, hun zo goed mogelijk begeleiden maar

  1. voelt je eigenlijk moe en uitgeput (van wakker wordende kids of te veel stress) of/en
  2. hebt stress en voelt een druk van werk dat nog gedaan moet worden (huishouden of je job) …

en dan reageer je veel minder rustig en weloverwogen dan je eigenlijk zou willen.
Soms roep je al eens omdat je je zo machteloos voelt omdat de kids niet lijken te luisteren.

“Ze doen nooit wat ik wil” denk of zeg je in een moeilijk moment.

Eigenlijk weet je wel dat je niet rustig bent en dat de kinderen gewoon je energie volgen.

Of

De kinderen zijn zelf zo moe, dat ze het zelf erg moeilijk hebben en de combinatie van de 2 is dodelijk voor ouders.

Vermoeidheid is dodelijk voor ouders

als je graag bewust en rustig je kids wil opvoeden en hun een stabiele warme basis wil geven.
Maar hoe moet je het dan aanpakken?

Je wil er ook in de nacht zijn en ze niet aan hun lot overlaten en je wil overdag aanwezig en een betrokken ouder zijn….

Een moeilijk dillema: gezonde grenzen

Wanneer zijn het gezonde grenzen in de nacht en wanneer is het je kind aan zijn lot overlaten?
Wanneer is het “neen” zeggen, en ze laten alleen spelen en zelf rust nemen en wanneer is het een afwezige ouder zijn?

Het is moeilijk een gezond evenwicht te vinden als je innerlijk de pijn voelt van je ouders die er niet op alle momenten waren zoals jij dat wou. Je voelt je pijn die jij vroeger voelde toen je nood had aan je ouders.

Maar je huidige situatie is anders, je kind heeft jou als mama/papa. En toch, je kan het wel weten maar het is moeilijk om te doen.

Wat kan je hierbij helpen?

Luister ook eens naar de gratis video van ouders en stress. Misschien vind je hierin wel tips.
http://www.ylia.be/onlinecursussen/ouders/

 

Wat kan sowieso helpen bij de vermoeidheid en de stress?

  1. afspraken maken met je partner voor rustmomenten in te lassen tijdens de dag.
    Bijvoorbeeld: ik slaap nu 2uur en jij slaapt nadien 2uur
  2. afspraken maken met familie en/of vrienden voor rustmomenten
    Ben je alleen of moet je partner werken?
    kan er een babysit komen of kan je kleintje naar familie/vrienden zodat jij kan bijslapen?
  3. Heb je altijd veel stress?
    Meditatie helpt om tot rust te komen. Bekijk zeker de gratis te downloaden video’s voor meer tips en een effectieve ontspanningsoefening.

Zou je liever ander werk willen?

Sommige stressklachten ontstaan door het niet meer volledig passen in een bepaalde werkomgeving. solliciteren

Bij de cliënten merk ik vervolgens dat ze zich aanmelden voor loopbaanbegeleiding met als hulpvraag: ander werk. In veel gevallen zeggen cliënten dat ze echt niet weten wat bij hun past of wat ze graag zouden doen.

Na een aantal sessies valt mij meestal op dat deze mensen ook veel stressklachten hebben. Dat kunnen met een klein indicatief testje duidelijker in zicht brengen. solliciteren

“Iets in mij” – weet “het” al

Een klein stemmetje in het achterhoofd weet meestal al dat het werk niet meer volledig past maar dan komen de kritische gedachten er bij die direct praktisch denken.

  • Hoe zit het financieel?
  • Hoe met mijn gezin?
  • Wat als het niet goed loopt?
  • Ik heb nu zoveel voordelen?

Faalangst

Onzekerheid komt naar boven, en de gedachten nemen in volume toe waardoor veel mensen terug naar het bekende gaan. Je weet wat je hebt en zit veilig.
Maar toch…. je gezondheid geeft andere signalen.

Hoe sterk moeten de signalen worden voor je er rekening mee houdt?

 

Hoe kan je dit aanpakken?

Een berg wandel je niet in een keer over. Stap voor stap deel je de berg op in klein haalbare stappen.
En veranderen van werk begint met eerst een sollicitatiebrief en CV te maken.
Te kijken naar vacatures en te reageren.
Te solliciteren en kijken hoe het loopt.
Pas nadat je onderhandeld hebt over je loon en iemand zegt tegen je dat je de functie hebt.

Pas dan wordt het werkelijkheid en dan kan je nog “ja” of “neen zeggen.
Zoals je erover piekert blijft het in je hoofd zitten en zal je nooit weten wat het exacte antwoord op je vragen en/of zorgen is.

Wil je rond meer vat krijgen op je piekeren? Dan kan de gratis video je alvast op weg helpen.

Wanneer heb ik tijd om te ontspannen?

Wanneer kan ik ontspannen?
En heb ik tijd voor rust?
Of nog eens goed slapen?

Ik hoor veel mensen zeggen “binnen een paar weken wordt het rustiger! Dan kan ik ontspannen.”

Maar de realiteit is dat de tijd verloopt, soms snel en dat er van het ontspannen soms weinig in huis komt nadat alle praktische “moetens” gedaan zijn.

Dat heeft verschillende oorzaken zoals ook onderstaande:

Beperkende overtuigingen

Beperkende overtuigingen zijn ideeën, maar ook waarden en normen waar we in geloven. Ik geef je graag een woordje uitleg aan de hand van onderstaande voorbeelden.

 

Bij de mama en de papa

Deze dieperliggende overtuigingen kunnen ontstaan vanuit de kindertijd. Het kan zijn dat bij jullie thuis je altijd iets “moest” doen. Stil zitten als anderen werkten dat mocht niet.

Of pas als alle werk gedaan is mag je rusten. Eerder moet je verder werken.

 

Onze maatschappij

Het is tegenwoordig toch wel hip om het altijd druk te hebben en veel activiteiten te doen. Stel je eens voor dat je tussen alle vrienden die het super druk hebben, gaat zeggen dat jij het rustig aan doet. Veel mensen voelen zich op zo’n moment bekeken en beoordeeld.

Stel je voor dat je zou zeggen dat je ontspant, en ontspannen je dag doorkomt. Mogelijks is je omgeving jaloers of hebben ze gedachten in de richting van “dat blijft niet duren”…

Het is moeilijk om een andere stroom in te slaan als je omgeving dit afkeurt.

In de video rond stress en ontspanning geeft ik je graag wat meer uitleg over wat stress is en hoe je kan ontspannen op een manier die goed voor je voelt.

 

Je gevoeligheid

Bovendien zijn veel mensen die stressklachten hebben, ook gevoelig en ervaren ze hunzelf als “anders” of zelf minder goed als anderen.

Het idee dat je minder waard bent als anderen of het leven minder goed aankan als anderen is ontstaan doordat je niet hebt leren omgaan van kleins af aan met je gevoeligheid. Anders was het nu al een kwaliteit geweest. Je gevoeligheid ervaar je nu nog als last maar het is een kwaliteit.

Ontspannen

Dus als we denken aan ontspannen dan horen we innerlijk die stemmekes zeggen: Mag dat wel? Waarom heb jij rust nodig en anderen niet? Wat als anderen je zien? Wat als je huis niet in orde is als en anderen zien je?…

Wil je over piekeren graag wat handvatten om hiermee te stoppen dan kan dat via deze online video waar ik je gratis een stappenplan aanreik dat je kan gebruiken op een manier dat je zorg draagt voor je lichaam.

Wanneer kan ik terug werken?

Of anders gezegd: Wanneer ben ik klaar voor re-integratie?

“Ik had gedacht beter te zijn na 3 maanden thuis te zijn met burnout.”
“Ik voelde opluchting na het stoppen met werken maar nu ben ik nog moe al werk ik niet. Is dat normaal?”
“Ik ben al zo lang thuis, nu moet ik toch terug aan de slag, ik kan toch niet thuis blijven?”

Dit zijn enkele van de gedachten van die mensen die thuis zijn met burnout.

De meeste cliënten die ik zie, willen snel terug aan het werk.
Elke maand kijken ze uit om terug te beginnen met werken ondanks dat ze vaak dat best nog niet doen.

Burnout is een proces dat ontstaat na langdurige over-inspanning en uitputting. Het vraagt tijd van om te herstellen. Ik vergelijk het in de praktijk vaak met een gebroken been. Je moet eerst rusten. Je mag niet gaan werken of gaan joggen met een gebroken been.

Door toch bezig te blijven ook al ben je thuis, wordt je proces vertraagd. Je hebt immers de energie niet. Bovendien is er een kwetsure die eerst moet genezen ondanks dat je het niet visueel ziet.

Was het maar zichtbaar!

Dat burnout niet zichtbaar is zoals een gebroken been wat iedereen ziet, is voor veel mensen moeilijk. Ze voelen het onbegrip van anderen die vaak vele oordelen hebben. “Weg gaan kan ze maar werken niet!!” zegt de kritische massa!

Burnout is niet zichtbaar en doordat de meeste mensen werkers zijn, is thuis zitten met burnout juist niet wat ze willen. Dat maakt het proces van herstel des te moeilijker.

Ontspannen je de tijd geven om te herstellen in alle rust is een must, en dat soms voor vele maanden tot een jaar.

Re-integratie is pas mogelijk als je terug energie hebt en niet meer moe bent van de afwas te doen of naar de winkel te gaan.
Als je terug wakker worden en je goed in je vel voelt.
Als je denkt aan werken zonder een paniekaanval te krijgen.

Zet even je mail uit in de avond! en burnout is opgelost?

ECHT??

Soms hoor ik mensen dingen zeggen ‘Zet je mail uit in de avond! en burnout is opgelost?” … dan gaan mijn wenkbrauwen fronsen…
Ik kan niet anders dan opkomen voor mijn cliënten!

Zo hoorde ik iemand zeggen: “Denk je niet dat het te maken heeft met dat er in de avond ook naar mails wordt gekeken dat je burnout krijgt!”

Werkelijk??
Als het zo gemakkelijk op te lossen was, door gewoon de mail in de avond niet meer te bekijken, zouden er dan zoveel mensen thuis zijn met burnout?
Bovendien zijn er jobs met weinig mailgebruik en daar is ook burnout….

  1. Natuurlijk heeft je werk niet loslaten en elke avond tot laat in de nacht mails checken en beantwoorden een invloed op hoe je mogelijkheden om te recupereren van een werkdag.
  2. Het is een factor die meespeelt op het niveau van het gedrag en invloed heeft op je veerkracht op lange termijn.
    Maar mails checken op bepaalde afgebakende momenten en de overige tijd van kids, familie, vrienden, hobbies genieten is geen probleem.
  3. Als het altijd is, als je het niet meer kan loslaten, als je niet meer tot rust kan komen en als het een verplichting is geworden dan speelt het mee als het factor is een groter geheel waarvan dit gedrag één onderdeel is maar zullen er op meerdere domeinen in hoe er met het werk wordt omgegaan nog andere problemen zijn.

Mail is zeker een onderdeel in hoe je energie beter en efficiënter in te delen.
Bijvoorbeeld: zet de mail uit en bekijk je mail enkel op bepaalde geplande momenten. Zo heb je meer concentratie en energie voor de taak die je bezig bent en gaat het vlotter gaan. Je bent niet altijd afgeleid en gaat zo ook minder fouten maken of taken vergeten.

Soms hoor ik mensen zeggen: dat gaat niet, ik moet dat doen.
Dat kan zo zijn, en soms is het gewoon een persoonlijke overtuiging omdat je graag je werk héél goed wil doen en er altijd wil zijn voor je klanten en collega’s.

Ook hier zijn creatieve mogelijkheden voor.
Als je je verplicht voelt, dan spelen er dieperliggende oordelen en ideeën die er voor zorgen dat je vind dat je dit moet (verplichting) doen. En dus niet vrij bent om zelf te kiezen/beslissen hoe je dit het beste kan aanpakken voor de klanten, collega’s en jezelf.

 

Oordelen en vooroordelen over burnout

Soms ben ik boos, heel boos, als ik hoor hoe mensen spreken over mensen met burnout.

OMG 2 weken moe zijn is GEEN burnout!!

Het is bovendien héél onrespectvol naar alle mensen IN burnout om zo iets te durven stellen.

Ik kan begrijpen dat er in de maatschappelijk veel onbegrip heerst als je mensen zo’n uitspraken hoort zeggen. De ernst van de zaak wordt hierdoor totaal ondermijnt!

Burnout ontstaan door een langdurig proces van telkens over je grenzen heen gaan, telkens en voor lange tijd te veel van jezelf geven, verder doen en volhouden omdat je vaak niet weet HOE het anders aanpakken en niet weet dat je meer mogelijkheden hebt dan je hebt. Veel mensen in burnout hebben geprobeerd om het anders aan te pakken maar lopen telkens tegen eenzelfde muur. Hierdoor worden ze vaak moedeloos en wordt de situatie uitzichtloos. De match tussen bedrijf/team/persoon/jobinhoud is vaak ook niet ideaal.

Maar er komt veel meer bij kijken als dit.
Dieperliggende overtuigingen over oa dat anderen belangrijker zijn, de gevoeligheid die als een last wordt ervaren en maatschappelijke druk van de positie waarin je gekomen bent en niet meer lijkt uit te geraken spelen mee.

Maar opnieuw komt er veel meer bij kijken.
Ik merk dat mensen moeten leren omgaan met hun gevoel en de signalen leren herkennen. Vervolgens is er een belangrijke stap: leren opkomen voor jezelf in respect en zelfzorg. Dat is een heel moeilijke want veel burnouters zijn eerder conflictvermijdend. Ze doen hard hun best voor de goede vrede en werken hard.

Maar burnout is een proces en in de stappen voor de echte burnout kan je beter al ingrijpen voor het te laat is.
Dat is nu net een probleem want veel mensen vinden de werkgever, de kinderen, de vrienden/familie, … zoveel belangrijker als hunzelf dat ze ondanks ze weten dat er iets moet veranderen toch blijven verder doen. Best kan je in preburnout al even naar de huisarts gaan een je klachten vertellen. Zo kan je voor jezelf gaan zorgen. Dat is het herstel gemakkelijker en minder lang.

Begeleiding is nodig om uit dezelfde gedachtengang te komen die je telkens tegen de muur doet lopen en waardoor je denkt dat niets je zal helpen.

Loop je achter je agenda aan?

Ken je het gevoel dat je zoveel te doen hebt dat je achter je agenda aanloopt?

Ik wel althans, soms is mijn to-do-lijstje zo groot dat ik ook al eens het gevoel krijg van innerlijke druk, snel snel en mijn werk niet in handen hebben. Gelukkig heb ik door de jaren heen geleerd hoe ik hiermee om kan gaan. Van zodra ik voel dat ik “snel snel” aan het denken ben. Voel ik dat ik tijd moet nemen om even los te laten. Voor mij persoonlijk heb ik geleerd dat ik veel vlotter kan werken als ik ontspannen ben en een gevoel van flow voel. perfectionisme

Als ik opleiding geef, zoals deze week over “help mijn team heeft stress, wat nu!” aan leidinggevende merk ik dat veel mensen achter hun agenda aanhollen. Te veel werk en alle extra’s geven zoveel stress dat je overbelast raakt.

Perfectionisme

Het gevoel je werk maar half goed te kunnen doen of niet perfect geeft ongelooflijk veel stress bij veel mensen. Bovendien geeft de gedachte thuis te komen met nog veel dringende werk, stress en het zet een domper op het avondritueel. Velen beginnen in de avond nog terug te werken, soms tot heel laat.

Wat als je tijd genoeg had?

Laten we samen onderzoeken hoe dit komt?
Stel je eens voor dat je tijd genoeg zou hebben?
En nog een stap verder, je hebt tijd over!

Hoe zou je je voelen als je ziet en weet dat anderen aan het werken zijn?
Wat als andere je zouden zien in de zetel zitten op een werkdag?

Voel je je er goed bij? perfectionisme
Veel mensen in de praktijk voelen zich er schuldig over.
In alle eerlijkheid heb ik ook me als een schuldig gevoeld als ik overdag een wandeling ging doen met onze hond. Ik voelde de oordelen passeren. Wat gaan de mensen zeggen? “Heeft die geen werk dat die overdag kan gaan wandelen?” 😉

Waar komen die gedachten van?

  1. wat je vroeger toen je klein was geleerd hebt
  2. wat je aanvoelt bij anderen
  3. je eigen angsten en onzekerheden
  4. je oordelen over jezelf
  5. schaamte over wie je bent en hoe je bent

Je kan jezelf afvragen of dat altijd en overal hebt of enkel in bepaalde omstandigheden.
Ik heb het enkel in 1 bepaalde buurt. Daar voel ik de oordelen van anderen waar ik gevoelig aan ben, bovendien is het de stem van mijn moeder en de uitspraken die ik heb horen zeggen over anderen.

Voor jou is het mogelijks anders. Waarvan komt het bij jou?

En ga je deze stemmetjes de macht geven om je agenda en gedrag te bepalen?

Wat is burnout? 4 mensen hun verhaal

 

In deze video krijg je aan de hand van het verhaal van 4 mensen uitleg over wat burnout is.

Herken hierin zeker dat het gemotiveerd en dynamische mensen zijn die burnout krijgen. Het is juist omdat ze betrokken en gemotiveerd zijn. Maar burnout is meer dan gewoon moe zijn. Het is een proces wat ontstaat vanuit meerdere factoren die een dieperliggende oorzaak hebben.

 

 

Ik geraak niet meer vooruit – piekeren

De twijfels en gedachten blijven maar gaan in je hoofd. piekeren

Je blijft gedachten krijgen en soms word je er “zot” van.

Zullen ze ooit stoppen? Zal het ooit anders zijn?

 

Als je gedachten blijven komen en gaat, op zo’n manier dat je er hoofdpijn van zou krijgen of soms ook krijgt is het tijd om hierbij stil te staan.

Wat wilt het je zeggen?

Ik hoor je denken “grr ik heb geen idee, ik wil gewoon dat het stopt”.

Dat begrijp ik. Ik heb het zelfs soms en ik zie het bij voor mensen in de praktijk dat ze last hebben van dwingende gedachten of piekeren.

 

Toch kan je leren om te gaan met dit piekeren want als je met je aandacht naar je gedachten gaat die je onzeker maken, zie je op zo’n moment niet de volledige situatie. Je bent volledig afgeleid door je gedachten die je aandacht opeisen.

Wat kan helpen is:

 

  1. Ga naar je ademhaling
  2. Word je bewust dat het een deel van je is maar dat jij veel meer bent dan het piekeren alleen
  3. Piekeren is dus een onderdeel van mij maar ik ben nog meer dan dit alleen
  4. Als het maar 1 deel van je is, en niet wie je helemaal bent
  5. Wie ben je dan nog? Soms 5 eigenschappen op
  6. Wat heeft dat deel van jou dat piekert nodig?
  7. Richt je aandacht op wat je je onderdeel dat piekert en ga voelen: Wat heb je nodig? Wat wil je me zeggen?
  8. Krijg je een antwoord? Ja?
  9. Neem de tijd om je antwoord te voelen en te laten binnen komen.

 

Als je aandacht hebt voor je gevoelens zijn die in begin vaak subtiel en vaag.
Door jezelf tijd te geven en te blijven ademen kom wordt het vanzelf duidelijker.

Of door te gaan voelen welke woorden of beelden hierbij overeen komen wordt het ook soms helder.

Wil je hierover meer weten?

Je kan de gratis video rond piekeren downloaden. Klik hier

het mechanisme: overdracht

het mechanisme van overdracht en tegenoverdracht

Een mechanisme waarvan de meeste mensen geen bewustzijn over hebben is overdacht en tegenoverdacht. Nu kwam ik toch een heel mooi beschreven artikel van een jong meisje tegen over overdracht dat ik graag met jullie wil delen omdat het zo helder is.

Felicity is 25 jaar, heeft zelf een eetstoornis gehad en schrijft af en toe persoonlijke blogs voor Proud2Bme http://www.proud2bme.nl/De_psychologie_van…/Overdracht.

“Ik wist het zeker, dit was dé ideale moeder. Zij zou mij in huis nemen, troosten, knuffelen, op schoot nemen. Zij zou alles goed maken wat ik gemist had bij mijn eigen moeder. Zij had geen kinderen en had die altijd wel gewild, dus ik móest wel welkom zijn. Ze zou me in haar huis ontvangen, als ik maar mijn best deed.

Zij zou mijn redding zijn!

Ik wist het zeker. Ze maakte immers met allerlei kleine signalen heel goed duidelijk dat ze om me gaf, dat ik speciaal voor haar was, dat ik anders was dan al die andere suffe cliënten. Ik kon haar wens vervullen, als zij mijn wens zou vervullen.

Natuurlijk durfde zij dit niet hardop te zeggen, dat hoorde niet in verband met haar beroep en professionaliteit, maar ik zou er wel voor zorgen dat het goed kwam. Ik wist precies wat zij wilde, ik voelde het aan alles. Ik was dol op haar, bijna verliefd. Ik dacht iedere dag aan haar en als ze me zou bellen, zou ik zelfs nog komen lopen, als ik maar bij haar kon zijn.”

Zij was perfect

overdracht

Voorgaand verhaal is een voorbeeld van positieve overdracht, iets wat veel voorkomt binnen een relatie tussen cliënt en therapeut. Er is veel geschreven over het verschijnsel overdracht, maar het is en blijft een ingewikkeld iets. We zullen het hier toch proberen uit te leggen:

Overdracht ontstaat wanneer onverwerkte gevoelens, wensen, behoeften en onverwerkte frustraties, die thuishoren in een eerdere (opvoedings-) relatie, geprojecteerd worden naar een ander persoon, meestal binnen een afhankelijke relatie: therapeut, begeleider, docent.

Er kan sprake zijn van positieve overdracht, maar ook van negatieve overdracht. Positieve overdracht leidt tot positievere beelden van de werkelijkheid en negatieve overdracht leidt tot negatievere beelden dan de werkelijkheid.

Het begrip, overdracht, werd ingevoerd door Sigmund Freud, één van de meest invloedrijke psychologen van de 20ste eeuw. Sigmund Freud ontdekte “overdracht” doordat cliënten hem bijvoorbeeld als een strenge vader zagen als ze zelf door hun vader waren afgewezen, of verliefd op hem werden als ze in hem hun liefhebbende vader herkenden. In eerste instantie zag hij deze overdracht als een probleem bij de behandeling, maar al snel leerde hij de overdracht gebruiken in de therapie en stimuleerde hij het verschijnsel zelfs. Door met zijn cliënten hun overdracht te analyseren kwamen ze snel tot inzicht. Een voorbeeld is een cliënt die boos wordt omdat zijn therapeut te weinig voor hem doet en vervolgens wil stoppen met de therapie. (bron: wiki)

Hoe werkt positieve overdracht?
Bij de “patiënt” is er behoefte om begrepen of verzorgd te worden. Omdat de hulpverlener aandacht aan de “patiënt” besteedt wordt dit de ideale figuur.

overdrachtIn bovenstaand voorbeeld kan je zien dat de schrijfster/ cliënt de therapeut ziet als de voor haar ideale moederfiguur. Dit terwijl zij de therapeut als mens nauwelijks kent. Ze kent haar slechts van een uurtje per week een gesprek, waarbij de therapeut zich redelijk neutraal opstelt. Deze – wat afstandelijke – houding van de therapeut herinnert de cliënt onbewust aan de vroegere relatie met haar moeder, waarin ze juist de affectie heeft gemist. Ook het uiterlijk van de therapeut heeft linken met dat van haar moeder.

De interesse en affectie die de therapeut echter aan de client toont, zorgt voor het langzaam ontstaan van positieve overdracht.

Belangrijk in dit soort situaties is dat de therapeut objectief en “afstandelijk” blijft, aangezien de behoefte die de client heeft dan bijna niet vervuld wordt, waardoor juist het verdriet en de pijn van het gemiste van vroeger naar boven kan komen en verwerkt kan worden. Dit is niet eenvoudig voor een therapeut, hiervoor is professionaliteit en ervaring van zeer groot belang, daar de cliënt werkelijk alles uit de kast zal halen om te krijgen waar zij haar hele leven al naar verlangt, in dit geval de warmte van een moeder.

Voor de cliënt een zeer pijnlijk, maar ook waardevol proces om doorheen te gaan. Het kan -mits eerlijk- zeer schaamtevol zijn, aangezien veel kinderlijke verlangens naar boven kunnen komen die geheel niet passend zijn voor de relatie en leeftijd, bijvoorbeeld: op schoot willen zitten. Toch zal het erkennen en uitspreken van deze gevoelens ook veel opleveren. Uiteindelijk kan de cliënt door een soort van rouwproces heen moeten omdat duidelijk wordt – wat soms erg lang kan duren – dat de therapeut geen gehoor gaat geven aan de cliënt haar verlangens.

Een groot gevaar, bij niet-professionele therapeuten of bijvoorbeeld te weinig ervaren, geschoolde ervaringsdeskundigen, is het niet voldoende kennen van deze werking en daarom gehoor geven aan de wensen van de cliënt: wel knuffelen, wel ten allen tijden laten bellen of zelfs sms-en, wel tussendoor laten langskomen, thuis uitnodigen etc.

“Dit was eigenlijk niet de eerste persoon die ik zag als de ideale moeder. Er waren er velen aan vooraf gegaan: docenten, hospita’s, andere therapeuten. Allemaal had ik ze kunnen “inpakken”. Ze hadden me voor een deel in huis genomen, vertelden me dat ik hun uitwonende dochter was, zeiden dat ik hun niet vervulde kinderwens goedmaakte, knuffelden me…. maar ik wilde altijd meer, want eigenlijk was ik alleen hun dochter wanneer het hen uitkwam.

Het was nooit goed genoeg voor mij, nooit helemaal perfect. De zogenaamde ideale moeders lieten me hun leven, hun karakter zien, wat helemaal niet zo perfect en leuk bleek te zijn. Vaak hadden ze zelf ook allerlei problemen. Hierdoor ontstonden frustraties, conflicten en werd ik voor mijn gevoel – net als vroeger – uiteindelijk altijd weer afgewezen. Wat extreem veel verdriet, wantrouwen en pijn opleverde.” 

overdracht gemis

Hoe werkt negatieve overdracht?
Het begint hetzelfde als positieve overdracht maar de hulpverlener zegt of doet iets waardoor de “cliënt” niet langer het idee heeft begrepen of verzorgd te worden. Als begeleider of therapeut moet je goed in de gaten houden dat het steeds over het hier en nu gaat. Bij overdracht richt de “cliënt” zich op dingen van vroeger maar doet dit naar de begeleider of therapeut toe. De vroegere situatie wordt opnieuw beleefd. Plaatsen waar het vooral een rol speelt zijn situaties waarin “zwak” tegenover “sterk” komt te staan. Zoals de verhouding; leraar-leerling, baas-werknemer, oudere-jongere, therapeut-patient etc.

“Ik vond hem een aardige man. Hij maakte me soms wel wat jaloers door zijn verhalen over zijn gezin en de manier waarop hij zijn vaderrol vervulde, maar het gaf me ook een veilig gevoel omdat hij immers mijn docent was en mij niet als een standaard leerling behandelde.

De laatste paar maanden leek er echter steeds minder interesse te zijn van zijn kant. Ik was meer een gewone leerling geworden, althans zo voelde het voor mij. Interesse in mijn prestaties was er nog wel, maar interesse in hoe zwaar zaken voor mij waren geheel niet.

Dit triggerde een gevoel van vroeger, een gevoel dat ik vaak had in de relatie met mijn vader. Schoolprestaties waren belangrijk, maar wat ik werkelijk wilde, wat er werkelijk in mij omging, dat was niet belangrijk. Het contact met mijn vader werd met de jaren slechter tot het meermaals verbreken van het contact gedurende periodes van een jaar of langer.

De boosheid die ik nu had naar mijn docent was veel te sterk en niet-kloppend. Deze had vooral te maken met negatieve overdracht.

het mechanisme van overdracht en tegenoverdracht

Lees verder op

http://www.proud2bme.nl/De_psychologie_van…/Overdracht